บันทึกการอ่าน

วันที่  8   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน สุนัขจิ้งจอกกับสิงโต

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในป่าเมื่อสิงโตเดินผ่านมา มันก็ตกใจ จนสิ้นสติเพราะไม่เคยเห็นสิงโตมาก่อน

เดือนต่อมามันพบสิงโตอีกครั้งที่ริมลำธาร มันตกใจไม่น้อย เเต่ก็ยังควบคุมสติได้ ไม่ถึงกับเขาสั่นเป็นลมไปอีก

เดือนต่อมามันพบสิงโตที่ทุ่งหญ้าชายป่า มันก็ไม่รู้สึกกลัวอีก เเม้เเต่น้อย เเละยังกล้าวิ่งเข้าไปทักสิงโตอีกด้วยว่า

“สวัสดี ท่านเจ้าป่า วันนี้อากาศดีนะท่าน”

ข้อคิดที่ได้

คนเรามักไม่ยำเกรงผู้ที่คุ้นเคยกันดี

 ฉันชอบเรื่องนี้          มาก             

 

 

         

 วันที่  8   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน สุนัขจิ้งจอกกับหมี

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

สุนัขจิ้งจอกเฒ่านั่งคุยกับหมีเฒ่าถึงประวัติชีวิตของพวกตนตั้งเเต่ วัยหนุ่มจนถึงวัยชราอย่างภาคภูมิใจ

“ข้าน่ะไม่เคยไปกินคนที่ตายเเล้วเลยนะ เจ้ารู้หรือไม่”

หมีอวดในความมีคุณธรรมของตน

เเต่สุนัขจิ้งจอกหัวร่อเบาๆ พลางว่า

“ถ้าเจ้าอยากให้ใครนับถือ เจ้าก็ไม่ควรกินคนที่ยังมีชีวิตอยู่”

ข้อคิดที่ได้

ช่วยคนที่ยังไม่ตาย ย่อมเป็นที่น่านับถือกว่าช่วยคนที่ตายไปเเล้ว

 ฉันชอบเรื่องนี้          มาก        

 

     

วันที่  9   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน  สามขุนนาง

 จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

คณะขุนนางเเห่งนครหนึ่งหารือกันเรื่องซ่อมเเซมกำเเพงเมือง

ขุนนางคนหนึ่งมาจากตระกูลช่างไม้ได้เสนอขึ้นว่า

“ใช้ไม้ซุงทำกำเเพง รับรองว่าเเข็งเเรงเเน่นอน”

ขุนนางคนที่สองมาจากตระกูลช่างทำหนังก็เสนอว่า

“ใช่หนังสัตว์สิ ทั้งทนทานเเละเเข็งเเรง”

ขุนนางคนที่สามมาจากตระกูลช่างก่ออิฐก็เสนอว่า

“ไม่ซุงกับหนังสัตว์หรือจะสู้อิฐได้”

ข้อคิดที่ได้

คนเราย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนถนัดนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

ฉันชอบเรื่องนี้        มาก                

     

วันที่   9  เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    สองสาวใช้กับไก่

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

หญิงสาว ๒ คนทำงานเป็นสาวใช้ในบ้านหลังหนึ่ง

เเม่เฒ่าเจ้าของบ้านมักจะลุกมาปลุกสองสาวใช้ ตอนใกล้รุ่งทกๆวันเมื่อไก่ขัน

“ไก่ขันเมื่อใดเป็นตื่นมาปลุกเราทุกที”

สองสาวใช้บ่นอย่างไม่พอใจเเละคิดว่า ไก่นั้นเป็นต้น เหตุ ที่ทำให้พวกตนไม่ได้นอนสบายๆ ตอนฟ้าสาง

สองสาวใช้จึงช่วยกันฆ่าไก่เสีย ครั้นเมื่อไม่มีไก่ คอยขัน ตอนรุ่งสางอีกเเล้ว เเม่เฒ่าจึงมักคอยตื่นขึ้น กลางดึกเสมอๆ เพราะกลัวว่าจะนอนตื่นสาย

สองสาวใช้จึงต้องลุกมาทำงานตั้งเเต่กลางดึก ไม่ได้นอนสบายๆอย่างที่หวังไว้

ข้อคิดที่ได้

ให้ทุกเเก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                     

 

วันที่   9  เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    กวางป่ากับพวงองุ่น

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

กวางป่าวิ่งไปในเพิงองุ่นเพื่อซ่อนตัวจากการตามล่า ของนายพราน

” ขอให้ข้าซ่อนตัวด้วยเถิดนะองุ่น ” 
กวางป่ากล่าวอย่างนอบน้อม องุ่นก็อนุญาติ
เมื่อพรานตามมาถึงบริเวณนั้นเเต่ไม่พบกวางป่า ก็จึง วิ่งไปอีกทางหนึ่ง

กวางป่าเห็นว่าปลอดภัยเเล้วจึงกัดพวงองุ่นอย่าง เอร็ดอร่อย
” เจ้ากินข้าทำไมเพื่อนเอ๋ย ” 
ตัวองุ่นถามอย่างน้อยใจ กวางป่าจึงว่า
” ถ้าข้าไม่กินเจ้า ก็มีคนอื่นมากินเจ้าอยู่ดีนั่นเเหละ ” 

ขณะที่กัดกินพวงองุ่นเอง พรานอีกคนหนึ่งผ่นมาเห็นว่ามีบางสิ่งเคลื่อนไหว อยู่ใต้เพิงองุ่นจึงเล็งธนูยิงใส่กวางป่าทันที

ข้อคิดที่ได้

คนไม่รู้บุญคุณคนมักประสพความหายนะ

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก     

                

 

วันที่   10  เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    กากับนกนางเเอ่น

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

นกนางเเอ่นถามกาว่า

” เจ้าว่าขนของข้ากับขนของเจ้า ใครจะงามกว่ากัน ” 
กามองขนของตนเเล้วตอบว่า
” ข้าว่าขนของข้าก็สวยดีนะ ” 
นกนางเเอ่นขยับปีกพลางว่า
” เเต่เจ้าดูสิ ขอนของข้าดูสวยเป็นพิเศษในฤดูร้อน อย่างนี้ “
กาจึงกล่าวว่า
” ก็จริงนะ เเต่ขนของข้างามทุกฤดู ไม่ว่าฤดูใดมันก็ จะดำเช่นนี้” 

ข้อคิดที่ได้

ความงามที่คงทนยั่งยืน ย่อมเป็นความงามที่เเท้จริง

ฉันชอบเรื่องนี้           มาก     

 

      

วันที่  10   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    กาบ้ายอ

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

สุนัขจิ้งจอกเห็นกามีเนื้อชิ้นโตอยู่ในปาก จึงเอ่ยว่า

” เพื่อนกาเอ๋ย ตาของเพื่อนช่างงามราวกับตาเหยี่ยว ปีกก็เป็นเงางามดั่งปีกนกอินทรี ข้าอยากรู้นักว่าถ้า เพื่อนร้องเพลง เสียงของเพื่อนจะไพเราะเพราะ พริ้งเพียงใด ” 

กาได้ฟังคำป้อยอก็ชอบใจ รีบอ้าปากร้องเพลงอวด สุนัขจิ้งจอกทันใด

เมื่อกาอ้าปาก ชิ้นเนื้อก็ตกลงมาที่พื้น สุนัขจิ้งจอก ก็เข้าไปคาบ เนื้อเเล้ววิ่งจากไปทันที   

ข้อคิดที่ได้

คนที่มาเฝ้ายกยอปอปั้น ย่อมหวังได้ประโยชน์จากเรา

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก             

 

  

วันที่    11 เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    กาหลงฝูง

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

เพราะความไม่พอใจในตัวเอง กาตัวหนึ่งจึงไปเก็บ ขนของนกยูงที่สลัดทิ้งไว้มาปักเเซมใส่ขนของตน  จนเต็มตัว ด้วยหวังจะมีขนหลากสีสันสวยงามอย่าง นกยูงบ้าง

” ข้ามีขนงามกว่าขนดำๆ ของพวกเจ้า ข้าไม่อยู่กับ พวกเจ้าดีกว่า” 
การังเกียจพวกพ้องของตนเเล้วออกจากกลุ่มเข้าไป ปะปนอยู่กับฝูงนกยูง

พวกนกยูงเห็นกาหลงเข้ามาก็พากันรุมจิกตีจนขนนกยูง ที่เเซมอยู่ทั่วตัวนั้นหลุดกระจายไป เหลือเเต่ขนจริงสีดำสนิท

กาดำถูกนกยูงขับไล่ออกจากฝูง ครั้นกลับไปหาพวก ของตนก็ไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย   

ข้อคิดที่ได้

ถ้ารังเกียจเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของตนเอง ก็ย่อมจะถูกผู้อื่น รังเกียจด้วย

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                     

      

 

วันที่    11 เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    เเกะกับหมาป่า

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

หมาป่ากล่าวกับฝูงเเกะว่า

“การที่เราต้องเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมานานเช่นนี้ก็เพราะว่าสุนัข ที่เฝ้าพวกเจ้านั่นเเหละเป็นมือที่สามคอยเห่าคอยยุให้เราสองฝ่าย ต้องเป็นศัตรูกัน

ถ้าไม่มีสุนัขพวกนี้ เราต่างก็คงอยู่อย่างสงบสุข พวกข้าไม่ต้องไล่กัดเจ้า เเละพวกเจ้าก็ไม่ต้องคอยหนีข้า เรามาเป็นมิตรกันดีกว่านะ”

หมาป่าเจรจาหว่านล้อมจนพวกฝูงเเกะเห็นดีด้วย

โดยไม่คิดให้รอบคอบเสียก่อน ฝูงเเกะก็ตัดสินใจขับไล่พวกสุนัข เฝ้าฝูงเเกะไปเสียหมด

หลังจากนั้นพวกหมาป่าก็เข้าไล่จับเเกะกินเป็นอาหารได้อย่าง สะดวกสบาย

ข้อคิดที่ได้

ถ้าไว้วางใจคนเคยเป็นศัตรูมากว่าคนเคยช่วยเหลือกัน ก็ย่อมได้รับแต่โทษภัย

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                     

          

 

วันที่    11 เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    คนเลี้ยงเเพะ

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

ขณะที่พาฝูงเเพะของตนไปหลบพายุในถ้ำ คนเลี้ยงเเพะก็พบ ฝูงเเพะป่าหลบอยู่ในถ้ำด้วยเช่นกัน

“ฝูงเเพะป่านี้เป็นฝูงใหญ่ มีเเพะมากกว่าฝูงเเพะของเราหลาย เท่านัก เราน่าจะเอาเเพะป่าฝูงใหญ่ไปเลี้ยงเเทนฝูงเดิมดีกว่า”

เมื่อคนเลี้ยงเเพะคิดได้ดังนั้นเเล้วก็นำเอาใบไม้ที่เตรียมมาไว้ให้ ฝูงเเพะเดิม ของตนไปให้ฝูงเเพะป่ากินจนหมด

ครั้นเมื่อพายุสงบลง ฝูงเเพะป่าก็วิ่งออกจากถ้ำเข้าป่าไป ฝูงเเพะเดิมของตนไปให้ฝูงเเพะป่ากินจนหมด

ครั้นเมื่อพายุสงบลง ฝูงเเพะป่าก็วิ่งออกจากถ้ำเข้าป่าไป ฝูงเเพะเดิมก็ตายกันหมดเพราะอดอาหาร

คนเลี้ยงเเพะจึงได้เเต่นั่งร้องไห้ให้เพื่อนบ้านหัวเราะเยาะต่อไป

ข้อคิดที่ได้

เห็นเเก่มิตรใหม่จนทอดทิ้งมิตรเก่า ก็จะไม่ได้ใครเลย

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก        

             

 

วันที่  12   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    คนขี้เหนียวกับทองคำ

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

ชายคนหนึ่งเป็นคนขี้เหนียว เขามักจะเอาสมบัติฝังดิน ไว้รอบๆ บ้านไม่ยอมนำมาใช้จ่ายให้เกิดประโยชน์

ต่อมาเขากลัวว่าจะไม่ปลอดภัยถ้าฝังเงินทอง ไว้หลาย เเห่ง เขาจึงขายสมบัติทั้งหมดเเล้วซื้อทองคำเเท่งหนึ่ง มาฝังไว้ที่หลังบ้าน เเล้วหมั่นไปดูทุกวัน

คนใช้ผู้หนึ่งสงสัยจึงเเอบตามไปดูที่หลังบ้าน เเล้วก็ขุด เอาทองเเท่งไปเสีย

ชายขี้เหนียวมาพบหลุมที่ว่างเปล่าในวันต่อมาก็เสียใจ ร้องห่มร้องไห้ไปบอกเพื่อนบ้านคนหนึ่ง

เพื่อนบ้านจึงเเนะนำประชดประชันว่า

“ท่านก็เอาก้อนอิฐใส่ในหลุมเเล้วคิดว่าเป็นทองคำสิ เพราะถึงอย่างไรท่านก็ไม่เอาเอามาใช้อยู่เเล้ว”

ข้อคิดที่ได้

ของมีค่า ถ้าไม่นำมาทำให้เกิดประโยชน์ก็ย่อมเป็นของไร้ค่า

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก   

            

วันที่  12   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    คนตัดไม้กับเทพารัักษ์

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

คนตัดไม้นั่งร้องไห้อยู่ริมลำธารเพราะทำขวานตกลงไป

เทพารักษ์สงสารจึงลงไปงมเอาขวานทองคำมาให้

คนตัดไม้เป็นคนซื่อจึงตอบว่าขวานทองนั้นไม่ใช่ของตน ครั้นเทพารักษ์งมเอาขวานเงินมาให้ เขาก็ไม่รับ

เทพารักษ์จึงงมเอาขวานเหล็กธรรมดาๆ มาให้ คนตัดไม้จึงดีใจ บอกว่าเป็นขวานของตน

เทพารักษ์ชื่นชมในความซื่อตรงของคนตัดไม้ จึงมอบ ขวานทองเเละขวานเงินให้เป็นของขวัญ

คนตัดไม้ดีใจ กลับบ้านไปเล่าให้เพื่อนฟัง

เพื่อนคนนั้นเป็นคนโลภ จึงรีบเข้าป่าไปตัดไม้เเล้วเเกล้ง ทำขวานตกลงไปในลำธารเพื่อให้เทพารักษ์มาช่วยบ้าง

เมื่อเทพารักษ์ปรากฏกายมาช่วยงมเอาขวานทองคำมาให้ ชายโลภก็รีบตอบรับว่านั่นคือขวานของเขา

เทพารักษ์กริ้วที่ชายผู้นั้นพูดเท็จเพราะโลภมากจึงไม่ยอมให้ ขวานทองคำเเก่เขา ปล่อยให้เขานั่งร้องไห้เลียดายขวานเหล็ก ตามลำพัง

ข้อคิดที่ได้

ความซื่อย่อมนำความเจริญให้ได้ดีกว่าความโลภ

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                

     

วันที่  12   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    คนหาปลา

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

ชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งเป่าขลุ่ยอย่างไพเราะอยู่ที่ริมเเม่น้ำเพื่อหวัง จะเรียกปลาขึ้นมาจากน้ำ เเล้วตนจะได้จับเอาไปเป็นอาหาร

เพลงเเล้วเพลงเล่าผ่านไป ชายหนุ่มก็ต้องโมโหที่ไม่เห็นปลา สักตัวผุดจากน้ำขึ้นมาตามเสียงขลุ่ยอันไพเราะของเขา

ดังนั้นเขาจึงกลับบ้านไปเอาเหมาเหวี่ยงลงน้ำไม่ช้าก็ได้ปลาเล็ก ปลาน้อยติดร่างเเหหลายสิบตัว

ชายหนุ่มคนหาปลาขัดเคืองใจนักจึงบ่นตำหนิปลาว่า

“ทีอย่างนี้กระโดดโลดเต้นกันใหญ่ ที่เป่าขลุ่ยให้ฟังกลับทำ เงียบเฉย”

ข้อคิดที่ได้

คิดทำการใด ควรหาวิธีการหรืออุปกรณ์ที่เหมาะสม กิจการนั้น จึงจะสำเร็จผลได้

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                 

 

    

      

วันที่  12   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    ชายโง่กับต้นไผ่

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

เมื่อบิดาตายเเล้วชายผู้โง่เขลาเบาปัญญาก็นั่งมองต้นไผ่ที่บิดาปลูกไว้รอบๆ สวน พลางคิดว่า

“ไม่เห็นมีประโยชน์อะไรเลย ไม่มีดอกไม่มีผลให้เก็บไปขาย”

คิดดังนั้นชายโง่ก็ให้คนงานตัดต้นไผ่ทิ้งจนหมด

หลังจากนั้นสัตว์ต่างๆ เเละคนพเนจรก็พากันเข้าออกในสวนอย่างสะดวก สบาย 

สวนผลไม้จึงได้รับความเสียหาย ทั้งถุกขโมยผล ทั้งถูกเหยียบย่ำทำลาย ในที่สุดผลไม้ก็ตายหมดทั้งสวนเพราะไม่มีต้นไผ่ที่เป็นเสมือนรั้วล้อมรอบ ป้องกันภัยอย่างเเต่ก่อน

ข้อคิดที่ได้

ของทุกสิ่งย่อมมีประโยชน์ในทางที่เเตกต่างกัน

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก          

 

 

           

 

วันที่  12   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    ชาวนากับงูเห่า

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

ชาวนาเดินออกจากบ้านในเช้าฤดูหนาววันหนึ่ง

ระหว่างทางพบงูเห่าตัวหนึ่งนอนตัวเเข็งใกล้ตายอยู่บนคันนา ด้วยความเหน็บหนาว

ชาวนาเวทนานักจึงก้มลงประคองมันขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมเเขน เพื่อให้มันคลายหนาว

เมื่องูเห่าได้รับความอบอุ่นก็เริ่มมีกำลังขึ้น มันจึงกัดชาวนา ก่อนที่จะเลื้อยหนีไป

ชาวนาทนพิษบาดเเผลไม่ไหวจึงสิ้นใจตายในไม่ช้า

ข้อคิดที่ได้

ข้องแวะกับคนชั่ว อาจนำภัยมาให้ (นิทานเรื่องนี้ตรงกับมงคลชีวิตข้อที่ 1 คือไม่คบคนพาล)

 ฉันชอบเรื่องนี้               มาก    

 

              

วันที่  14   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    เด็กโลภ

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

เด็กชายคนหนึ่งอยากกินลูกเกาลัดมาก จึงล้วงมือลงไปในโถ เเล้วกอบลูกเกาลัดจนเต็มกำมือเเละไม่สามารถเอามือออกจาก ปากโถเเคบๆ ได้

เด็กชายจึงร้องไห้อยู่อย่างนั้นเพราะไม่ยอมปล่อยลูกเกาลัด ออกจากมือ

เมื่อผู้ใหญ่คนหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเข้าจึงว่า

“ทำไมไม่ปล่อยลูกเกาลัดในมือเสียก่อน ถ้าล้วงหยิบเกาลัด ทีละลูกเดียว ก็สามารถหยิบกินได้จนอิ่มเหมือนกัน มือก็ไม่ติด ปากโถด้วย”

ข้อคิดที่ได้

ได้ทีละน้อย ก็สามารถเก็บให้เป็นมากได้

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก            

 

         

   

วันที่  14   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน  เทียนเเข่งเเสง   

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

เมื่อเทียนไขถูกจุดใช้จนใกล้จะหมดเเท่งนั้น เเสงของเทียน มักจะยิ่งสว่างเรืองรองขึ้นกว่าเดินหลายเท่านัก

ด้วยเหตุนี้เทียนเเท่งหนึ่งจึงคุยอวดกับเจ้าของว่า

“เเสงเทียนของข้านั้นสว่างกว่าเเสงดาว เเสงจันทร์ เเละเเม้กระทั่งเเสงอาทิตย์ด้วยนะ”

ทันใดนั้นเองกระเเสลมก็พัดผ่านมาวูบหนึ่ง เเล้วเเสงเทียนดับ วูบลง 

เจ้าของจึงจุดเทียนขึ้นใหม่เเล้วกล่าวว่า

“เเสงอาทิตย์ เเสงจันทร์ เเละเเสงดาวนั้นยากที่จะดับ เเละไม่ ต้องมีใครจุดให้ เเต่เทียนอย่างเจ้านั้นต้องมีคนจุดจึงจะมีเเสง เเละเจ้าก็มีวันดับมีวันหมดเเสง”

ข้อคิดที่ได้

ทำหน้าที่ของตนอย่างเจียมตน จึงดูมีคุณค่าน่าไปเปรียบเทียบ เเข่งขันกับผู้อื่น

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                     

 

วันที่  14   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    ต้นสนอวดดี

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

 ต้นสนมักจะคิดว่าตนนั้นมีความสวยงามกว่าต้นฉำฉา อีกทั้งยังมีประโยชน์มากกว่าด้วย

“คนต้องการต้นสนอย่างเราเพื่อไปสร้างเป็นที่อยู่อาศัย  เเละ ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ”

ต้นสนคุยข่มต้นฉำฉาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน

“เเต่เจ้าน่ะไม่้เห็นจะเป็นประโยชน์ต่อใครเลย”

“ข้ารู้ตัวดี ว่าข้านั้นต่ำต้อยด้อยค่ากว่าท่าน เเต่ลองดูข้างหน้านั่นสิ มีคนเอาเลื่อยกับขวานมาเเล้ว ทีนี้ ท่านยังอยากเป็นต้นสนหรือต้นฉำฉาล่ะ”

ข้อคิดที่ได้

เที่ยวโอ้อวด ความดี ความเด่น ย่อมเป็นโทษเป็นภัยเเก่ตนเอง

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก      

 

               

วันที่  14   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    นกสาวมีลูก

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

เมื่อกกไข่ได้หลายตัว นกพิราบสาวก็ดีอกดีใจเป็นยิ่งนัก จึงได้ คุยอวดกับกาเฒ่าว่า

“ฉันมีลูกเพิ่มขึ้นอีกหลายตัวเเล้วล่ะจ้ะ ฉันมีความสุขมาก”

กาเฒ่ามองนกพิราบสาวอย่างเวทนาพลางว่า

“การที่มีลูกเพิ่มอีกหนึ่งตัวก็เท่ากับมีภาระเพิ่มอีกอย่างหนึ่ง ถ้ามีลูกเพิ่มอีกห้าตัว ก็มีภาระเพิ่มอีกห้าอย่าง”

ข้อคิดที่ได้

ทุกชีวิตย่อมต้องตกเป็นดั่งทาสของสิ่งที่ให้ความสุขเเก่ตน 

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก                     

 

วันที่  14   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    เเม่กวางกับลูก

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

เเม่กวางพาลูกน้อยออกไปหาอาหารที่ชายป่า ครั้นพอ ได้ยินเสียงหมาล่าเนื้อ เเม่กวางก็รีบชวนลูกวิ่งหนีเตลิด เข้าป่าทันที

เเม่กวางจึงถามเเม่ว่า

“ทำไมเเม่ต้องกลัวหมาล่าเนื้อด้วยล่ะจ๊ะ ในเมื่อเเม่ ตัวโตกว่า ว่องไวกว่า เเล้วก็ยังมีเขาเเหลมๆ ที่เจ้าหมา ไม่มีอีกด้วย” 

เเม่กวางฟังเเล้วก็ถอนใจเฮือกหนึ่งก่อนจะบอกลูก ตามตรงว่า

“เเม่ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องกลัวมัน เเต่เห็นสัตว์อื่นๆ ก็กลัวมันนะลูก เเค่ได้ยินเสียงมันเห่ามาเเต่ไกลก็ต้องวิ่ง ทุกทีเลยล่ะจ้ะ”

ข้อคิดที่ได้

คนที่ไม่เคยคิดสู้ ย่อมมีเเต่ความกลัวตลอดไป 

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก        

 

             

วันที่  14   เดือน   มิถุนายน    พ.ศ.    2555

เรื่องที่อ่าน    ลาอยากร้องเพลง

จากหนังสือ  http://www.fungdham.com/fable/fable085.html

เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ

จักจั่นมักจะส่งเสียงร้องเพลงอย่างไพเราะตลอดเวลา

ลาจึงถามจักจั่นว่า

“เพื่อนเอ๋ย เจ้ากินอะไรหรือ จึงมีเสียงที่ไพเราะนัก”

จักจั่นยิ้มเเล้วตอบว่า

“อ๋อ อาหารของข้าก็คือน้ำค้างไงล่ะ”

ลาจึงเข้าใจว่าเพราะจักจั่นกินเเต่น้ำค้าง อย่างเดียว จึงได้มีเสียงไพเราะ เช่นนั้น ถ้าตนลองกินน้ำค้างบ้าง ก็คงจะร้องเพลงได้ไพเราะอย่างจักจั่น

ตั้งเเต่วันนั้นลาก็กินเเต่น้ำค้าง ไม่กินหญ้าที่เป็นอาหาร ของตน ไม่ช้าไม่นานนัก ลาก็ตายไปเพราะ ความหิวโหย

ข้อคิดที่ได้

สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้อื่นอาจเป็นสิ่งที่เเย่ที่สุดสำหรับเรา

ฉันชอบเรื่องนี้               มาก 

 

 นางสาวสุภาพร  รูปคม

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/6  เลขที่ 19                   

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s